اردشیر اول پادشاه هخامنشی

یونانیان وی را با لقبِ درازدست می‌خواندند. از این رو در بسیاری از کتب و منابع، اردشیر درازدست نامیده شده‌است. وجه تسمیه این لقب به گونه‌های مختلف آمده‌است:

  1. او دستان درازی داشت به طوری که وقتی می‌ایستاد، دستش به زانویش می‌رسید.
  2. درازدستی کنایه از قدرت زیاد و تسلط بر امور است. به خاطر تسلط او به اوضاع مملکت، درازدست نامیده شد.
  3. ممکن‌است اشاره‌ای بوده باشد، به پیشدستی او، بر اردوان و دو برادر بزرگتر خود که مدعیان سلطنت بودند.