حاج علیقلی خان معروف به «سردار بهادر» و «سردار اسعد» فرزند ارشد علیقلی خان سردار اسعد بختیاری در 1259 در چهار محال بختیاری متولد شد. پس از فراگرفتن تحصیلات ابتدائی و دروس معمول زمانه به سواری و تیراندازی و آئین سپاهیگری پرداخت و فنون جنگی را به حد كامل آموخت. چندی نیز در اروپا بسر برد و زبان فرانسه را یاد گرفت.

در 1288 چند روز پس از فتح تهران و خلع محمدعلی شاه از سلطنت برای تقویت نیروی مركزی با هزار سوار بختیاری وارد تهران شد و بلافاصله به عضویت دادگاه عالی انقلاب تعیین گردید. این دادگاه عده‌ای از مخالفین مشروطه را محاكمه و محكوم به اعدام نمود. شیخ فضل الله نوری مجتهد بزرگ توسط همین دادگاه محاكمه و اعدام شد.

سردار بهادر چند ماه پس از ورود به تهران مأمور دفع غائله‌های زنجان و آذربایجان شد و در رأس پانصد سوار بختیاری به اتفاق یپرم رئیس نظمیه عازم مأموریت اقدام زده بود و شهر زنجان در تصرف او بود. در یك برخورد شدید ملاقربانعلی شكست خورد و قوای او متواری شدند. او را توقیف و به تهران جنگی گردید. اولین برخورد جنگی این نیرو در زنجان بود. در آنجا ملاقربانعلی مجتهد متنفذ و مستبد علیه مشروطه خواهان دست به اعزام نمودند. سپس عازم آذربایجان شدند. پس از ورود به تبریز مخبر السلطنه والی و ستارخان و باقرخان از آنان استقبال شكوهمندی نمودند. سردار بهادر در این مأموریت فتنه‌های اردبیل، سراب، و اهر را پایان داد و با تعدادی اسیر و غنائم جنگی بازگشت و مورد استقبال با شكوه مردم واقع شد.

در 1290 محمد علی میرزا سلطان مخلوع به اتفاق برادران خود منصور میرزا شعاع‌السلطنه و ابوالفتح میرزا سا لار الدوله به قصد تصاحب تاج و تخت وارد ایران شدند و به سرعت نواحی كرمانشاه، كردستان، لرستان، گرگان، مازندران، اراك و شاهرود به تصرف آنها درآمد و اولین اردوی شاه سابق به فرماندهی میرزا علی خان ارشد‌الدوله در ورامین تهران آرایش جنگی گرفت. قوائی از تهران به فرماندهی سردار بهادر و یپرم خان رئیس نظمیه برای مقابله با آنها به استقبال رفتند. در جعفر آباد ورامین دو اردوی جنگی در مقابل یكدیگر قرار گرفته جنگ آغاز شد. در این نبرد با وجودی كه نیروی شاه مخلوع و ارشد الدوله بر نیروی دولتی فزونی داشت، مع الوصف شكست خوردند و ارشد الدوله دستگیر و اعدام شد و قوام دولتی پیروز شدند. سردار بهادر پس از چند مأموریت جنگی دیگر، به حكومت عراق منصوب شد و چند سال در آنجا باقی ماند.

در 1296 علیقلی خان سردار اسعد درگذشت و طبق فرمان احمدشاه عنوان و لقب سردار اسعد به سردار بهادر تعلق گرفت و از این تاریخ عنوان سردار اسعد بختیاری یافت. در همان سال در كابینة میرزا حسن خان مستوفی الممالك وزیر پست و تلگراف شد و جمعاً سه ماه وزیر بود. در 1299 والی كرمان شد. بعد به استانداری خراسان رسید. در 1303 در كابینة سوم و چهارم سردار سپه به وزارت پست و تلگراف معرفی گردید.در كابینة مهدیقلی هدایت (مخبر السلطنه) به سمت وزیر جنگ تعیین شد. این كابینه متجاوز از شش سال روی كار بود و در تمام مدتی كه سردار اسعد در رأس وزارت جنگ قرار داشت عملاً كارهای وزارت جنگ را شخص شاه انجام می‌داد.

در فاصله بین سال‌های 1309 – 1307 ش كه شورش عشایر فارس آغاز شد و دامنة آن به بختیاری كشیده شد، سردار اسعد با چهارصد سوار بختیاری به منطقه رفته، اوضاع آنجا را امنیت بخشید.جعفرقلی اسعد از دوستان و نزدیكان رضاشاه بود. در غالب مسافرت‌ها او را همراهی می‌كرد. غیر از همراهی با شاه در مسافرت‌ها و بازدیدها اسعد یكی از نزدیكان معدود رضا شاه بود كه هفته‌ای چند نوبت او را در كاخ ملاقات می‌نمود و بعد از تیمورتاش نزدیكترین شخص به شاه بود.

در 1312 ش محمد علی فروغی به نخست‌وزیری رسید. اسعد كماكان عهده‌دار وزارت جنگ شد و در همان سال طبق معمول سنواتی شاه برای شركت و مشاهده مسابقات اسب دوانی به دشت گرگان عزیمت نمود. در این مسافرت، اسعد در صف مقدم همراهان شاه قرار داشت. پس از انجام مراسم اسب دوانی و توزیع جوایز توسط اسعد در روز 8 آذرماه 1312 ش، سرهنگ سهیلی رئیس اطلاعات شهربانی او را بازداشت نمود. بلافاصله به زندان قصر انتقال یافت. جعفر قلی اسعد تا دهم فروردین 1313 ش در نهایت زجر و شكنجه در زندان به سر برد تا اینكه در آن روز كشته شد.